Wie is,
wat doet,
wat boeit Do ?
Klik zeker eens op de vette en onderlijnde woorden, daar zit een foto of link achter verborgen...spannend!
Do werd op 13 juli 1974(datum aankruisen in je agenda –alleen waardevolle cadeau’s graag ;o)), als de helft van een tweeling, geboren in het Oost-Vlaamse Dendermonde. Twee jaar later streek hij neer in Hamme, wat ongeveer tien kilometer verderop ligt. Behalve het natuurschoon (dijken, water, bossen, wandel- en fietsgebied) valt er niet veel bijzonders te beleven daar… alhoewel, er is een heel fijne toneelgroep, maar daar lees je zo meteen meer over. Een jaar later schreef hij Zeven zinnen en een zoen, nog wat later Mijn bed is een boot… Het vierde boek Mijn hondenjongen lag nog maar pas in de boekenwinkel of Averbode besloot nooit meer kinder- en jeugdboeken uit te geven. De bazen waren gaan uitrekenen en vonden dat ze niet genoeg verdienden aan mooie boeken en doekten die afdeling dan maar op. Samen met een legertje auteurs stond Do toen even op straat. Norbert Vranckx, die bij Averbode instond voor de kinder- en jeugdboekenuitgeverij, stond eveneens op de kasseien, maar beloofde dat hij binnen de twee weken met een oplossing zou komen. Do werd door enkele uitgeverijen gebeld met de vraag of hij niet wilde verhuizen naar hun fonds, waarvoor veel dank, maar Do geloofde in de woorden van Norbert, want Norbert, dat is gewoon een geloofwaardige man. Dus wachtte hij. En inderdaad, twee weken later belde Norbert om te vragen of hij niet mee wilde overstappen naar de Uitgeverij Davidsfonds-Infodok. Zo geschiedde. Het voelde eerst nog een beetje raar, wat onwennig, in zo’n nieuw, groot huis, maar het voelde al snel erg goed en algauw rolde Een pruik en paarse lippen van de persen. Ondertussen is het vijftiende boek bij Davidsfonds-Infodok verschenen. Do hoopt op honderd vijftig boeken. Het mogen er ook minder zijn, hoor. Do hoopt in ieder geval te schrijven tot hij doodgaat en dat mag nog lang duren. Want het leven is best mooi. Oké, niet elke dag, maar op de keper beschouwd zijn er een heleboel dingen die de moeite van het leven waard zijn. Muziek, om maar iets te noemen. Do laat zich graag inspireren door schoon liedjes. Hij is gek van wat Joni Mitchell allemaal doet. Zo gek dat hij het niet kon laten om een klein stukje Joni in Moeders zijn gevaarlijk met messen te citeren. (wie kan vertellen welk stukje, wint veertien dagen lang respect van ondergetekende! – spelregels te bekomen aan de infobalie van autoscooters BoenkaBoenka op de foor van OLV Sint Maria Veldegemsbeke Op Den Bosch) Maar Do is ook gek van Jazz. Als hij werkt, dan liefst met jazz op de achtergrond. Je kan er zo fijn bij wegdromen. Jazz is behalve muziek ook sfeer… Ook mooi: k d Lang, Nathalie Merchant , Elvis Costello, en Herbie Hancock.Maar ook films inspireren Do. As good as it gets en Nottinghill. Series als Het Eiland en Fawlty Towers, want goede humor is zoooooo belangrijk! Een andere passie van Do is theater. Zopas kwam Dit is Dina! uit. Deze omnibus omvat de vier titels (waarvan het spiksplinternieuwe Lieve lachjes en een leugen!) die Do over Dina schreef. Het meisje dat dol is op toneel en dat liefst met heel de wereld wil delen. Haar avonturen kon je al lezen in Zeven zinnen en een zoen, Een pruik en paarse lippen en Hoge hakken en een hoed. Spot nu ook de omnibus mét een heleboel interessante theatertips als extraatje! Do is sinds een jaar of tien intens aan de slag bij Voor God en den Evenmensch, een stokoude, maar levendige toneelgroep in Hamme. Daar richtte hij met enkele andere theatervrienden de kindergroep KinderkunstVEEG! op en wat later de jongerengroep OverstekendeWild. Maar het meest inspirerende luik in Do’s leven is de liefde. De liefde voor zijn twee zoontjes: Marcel ( 8 jaar) en Flor (6 jaar). En liefde… ja, de liefde met een grote L is Sarah. Behalve zijn vriendin is zij ook zijn levende agenda én eigenste webmaster én fotografe én… ALLES! (Bij deze dus een dankjewelvoorzoveelkusje van Do…) |